Schrijf mee!
« »

Column, Fictie, Maatschappij, Mensen

De vertrouwde schutting

9 mei 2016 | 120w | Han Maas | 12 |

De schutting vormde de grens tussen het vertrouwde schoolplein en het kwaad: een norse man met zware zwarte wenkbrauwen. Als je bal over de schutting ging, zag je ‘m nooit meer terug. Kinderen waren bang voor hem.
‘Jullie moeten de buurman met rust laten,’ zei de juffrouw. ‘Hij heeft veel meegemaakt.’

Een warme dag, begin mei. Ik rook het geïmpregneerde hout van de schutting. Daar zat hij: de norse man. ‘Deze meneer gaat jullie iets vertellen over de oorlog,’ zei de juffrouw.
Hij sprak over het getto, Auschwitz. ‘Mijn dochtertje leek op jou,’ zei hij tegen Marion. ‘Prachtig zwart haar’ – een traan, een glimlach.
Onder de schoolplaat van Nova Zembla lagen ballen. Zijn wenkbrauwen waren opeens minder zwaar en zwart…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

16 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »