Het kadaster had er zijn handen vol aan: de grond van ons en onze buren. Grillige grenzen, het was zelfs zo dat wij drie enclaves bezaten in de tuin van de buren. Op de ene stond een appelboom, op de tweede teelden we groenten, op de derde stonden bloemen. Dat was nooit een probleem, tot onze buurman overleed. Zijn zoon nam het huis over en hij ergerde zich groen en geel aan de situatie, de appels die op zijn grond vielen, maar het meest nog aan onze laconieke houding: ‘zo is het nu eenmaal.’ Toen hij het zat was, liet hij de drie stukjes grond omheinen door even zoveel schuttingen. Sindsdien gebruiken we drone-technologie om onze slaplantjes water te geven.

Ik zou ‘m een dreun met ’n drone verkopen.
Lekker stukje!
Gr = hartje,
Chris
Leuk stukje, Gijs. Kan de drone ook de sla kroppen plukken?
Klinkt bijna als een aflevering van de Rijdende Rechter, Gijs 😉
Vraag me alleen af of er misschien een streepje tussen sla en plantjes moet?
Ha,ha! Geweldig!
Een eilandenrijk in de tuin van buurman, hoe bedenk je het! Zeker een hartje.
Gelukkig zijn er dan nu de drones, anders hadden jullie dagelijks als Tom Cruise een Mission Impossible uit moeten voeren om jullie groentetuin te wieden!
Mooi contrast tussen het grillige van de natuur en drone-technologie.
Allen dank,
@nyceway: we werken er aan. De techniek gaat snel, dus ik heb goede hoop
@Matthijs: als deze casus voor de Rijdende Rechter wordt gebracht, dan ga ik zeker weer een keer kijken. Een streepje lijkt me trouwens niet verplicht (maar misschien leest het wat makkelijker)
@Alice: voor een Mission Impossible heb ik – vrees ik – niet de geschikte lichaamsbouw. We hebben er wel over gedacht om een tunnel te graven.
Streepje is zeker niet verplicht, Gijs. Misschien zelfs wel onjuist, want zie het (vrijwel) overal zonder streepje terug. Maar ongeacht het streepje: het is sowieso een leuk stukje!
leuk, maar ook een beetje onwaarschijnlijk dat je drones daarvoor kunt gebruiken. het zal vast ook niet mogen.