De maan is niet meer dan een smal streepje. Ik kan de mensen naast me nauwelijks ontwaren, maar voel hun aanwezigheid. Net als de anderen leun ik achterover en laat ik de woorden over me heen spoelen.
Totdat het mijn beurt is. Voorzichtig doorbreek ik de stilte. Ik stuur de woorden een voor een de duisternis in. Dan winnen mijn zinnen aan kracht. Ze rijgen zich samen zonder mijn hulp. Het verhaal gaat een eigen leven leiden. De laatste woorden komen als kanonskogels neer tussen de onzichtbare toehoorders. Dan niets. Een leegheid tot de rand gevuld. Uiteindelijk bubbelt het over in een antwoord.
Zowel een verhaal als een applaus is intenser als je de beelden er zelf bij moet bedenken.
Leuk!!
Inge, heel mooi verteld.
Lees nu pas dit mooie stukje. Vreemd dat er zo weinig reacties op komen. Gelukkig is wel de waardering uitgesproken met hartjes. Zo ook de mijne. Mooie titel ook.
Inderdaad prachtig geschreven, Inge!
Ik herken de sfeer, heb vele malen de Nacht van de Poëzie bezocht.
Mijn hartje gaf ik al.
Intens. <3
Bedankt allemaal! Leuk Nel, ik heb er geen ervaring mee, maar het lijkt me wel een goed idee. Verhalen in het donker.
Applaus! Mooi verteld..
Nele vatte het samen in een woord dat ook in mij op kwam <3
Dankjewel Martina en Ingrid <3
mooi verhaal Inge!
Een schitterende weekwinnaar. Van harte gefeliciteerd!
Mooi!
Inge, van harte gefeliciteerd!
Mooie weekwinnaar
Gefeliciteerd!
Gefeliciteerd 🙂
Mooie weekwinnaar. Dikke proficiat
Gefeliciteerd!
Ben jij niet eens mee geweest naar Milonga? Daar lezen we ook voor in het donker, bij het kampvuur. Daar deed dit verhaaltje me aan denken.
@Inge. Van harte gefeliciteerd!
Gefeliciteerd Inge. Terechte weekwinnares!
Gefeliciteerd!
van harte Inge!!
Hé leuk dat ik weekwinnaar ben!
Zeker Marlies, ik was een keer mee. Toen hebben we bij het kampvuur alleen gezongen 🙂
Dank voor alle felicitaties!
Mooie weekoverwinning, gefeliciteerd!
Zeker leuk! Gefeliciteerd! ?