Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

De gepensioneerde schaduwdansers (1)

13 november 2016 | 120w | nelededeyne | 3 |

‘Ik had in de stembushokjes moeten staan om iedere keer op de kneukels van foute kiezers te tikken,’ klaagde Marcel.

Marie zuchtte luid. ‘Houd op met klagen. Je polsen zouden er te veel pijn door hebben en bovendien zou dit helemaal niets bijgebracht hebben. De presidentsverkiezingen waren al een jaar voordien beslist. De betere kandidaten werden toen al doodgezwegen door de pers. Bijna iedere Amerikaan wordt geboren met dollartekens in de ogen en daar laten ze zich allemaal door leiden, zelfs die zogenaamde onafhankelijken.’

Zorgvuldig goot Marcel het laatste, kokende water in de filter van de troostmachine. Straks kwam de voerman om het slakkenprut. Als brouwer van het wuvvenbier nam hij zijn taak zeer ernstig. Normale mensen noemden het koffie.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »