Schrijf mee!
« »

Maatschappij

De eerste en enige sniff

11 juli 2016 | 120w | André de Raaij | 7 |

Aan LSD heb ik mij nooit gewaagd, bang als ik was dat naar buiten zou komen wat ik vreesde – en dat er dus toch wel inzat. Vreemde angst eigenlijk.
Maar een Populair Geestverruimend Middel hadden we gewoon in huis, het was misschien wel het meest geliefde van die dagen. Lijm!
Ik pakte een tube, schroefde hem open – zou ik durven? Moed scheppen en een heel flinke snuif nemen.
Het effect was zoiets als van scherpe mosterd, of ijskoud roomijs – iets wat door onbekende holten in je schedel giert. Is het een prettig gevoel?
Het werd gevolgd door een niesbui en zowaar prompt een week verkoudheid.
Een ervaring, maar of het de moeite waard is laat ik aan uw oordeel over.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van André de Raaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »