O, wat houdt ze van hem als hij ’s avonds thuiskomt van het werk: gespierd, gebruind en haast onverschillig. Elke rimpel vol rood zand en de geur van olie en zongedroogd zweet. Wat houdt ze van hem als ze stiekem kijkt hoe hij zich uitkleedt en in de douche verdwijnt. Ze droomt weg bij zijn silhouet achter het matglazen raam en maakt plannetjes voor de nacht.
In gedachten komt hij over haar en vrijt hij met haar: als de jaknikker waar hij heel de dag aan gewerkt heeft, ritmisch en onvermoeibaar. Maar als hij uit de douche stapt, hapt ze geschrokken naar adem en sluit ze snel het gordijn. Stel je voor: zijn overbuur een gluurder, dat kan toch niet?
« HET LEVJAKNIKKERSPEL!
Waar de magie wel werkte »
« HET LEVJAKNIKKERSPEL! Waar de magie wel werkte »
Fictie, Mensen
Brandend zand
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« HET LEVJAKNIKKERSPEL! Waar de magie wel werkte »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Prachtig! En met een mooie twist. <3
Leuk. 🙂
Heel leuk en goed geschreven stukje!
Hartje
Verrassende plot, Benny!
Goed je weer te zien hier @Benny. Van <3 welkom. Gelijk brandt het zonnetje en niet alleen op het zand. En uhhh, had buurman nu een lendedoek of niet?
Mooi verhaaltje. Wat bijzonder dat je in zo weinig woorden beeld en gevoel zo duidelijk tot leven wekt.
Aparte draai!
Met groet plus hartje,
Chris
Bedankt voor de fijne commentaren, dat doet deugd.
@Levja, ik ga er van uit dat hij géén lendendoek aan had, ik zou dat ook niet dragen. Nóg een reden voor overbuurvrouw om naar adem te happen.