Het standbeeld staat al jaren op de hoek van de Rozenboomlaan en de Prins Bernhardlaan. Op een fiets zitten een moeder en twee kinderen, met paraplu’s in plaats van hoofden.
Als kind fietste ik er regelmatig langs. Ik vond het maar raar. Zo kon de moeder toch niet zien waar ze heen stuurde? En de kinderen vonden het vast eng.
Nu kom ik erachter dat het beeld ‘Singing in the rain’ heet. Ineens heeft het iets gezelligs. Met z’n drieën op de fiets, lachend om de regen die op hun paraplu-hoofden landt. Het kind achterop houdt de jas van de moeder vast. Het kind voorop verheugt zich op de ontmoeting met de ridder te paard, het standbeeld dat verderop staat.
Wat leuk met die foto erbij, ik wist niet dat dat kon! Maakt het nog beeldender dan het geschreven stukje al is 🙂
Ik wist het ook niet, maar dacht ik probeer het ’s 🙂 Dank je!
Hallo Inge,
het beeld doet mij een beetje denken aan de anoniem geplaatste beelden in Amsterdam. ‘De zagende man’, hoog in één van de Platanen op het Kleine Gartmanplantsoen, vlakbij het Leidseplein (natuurlijk alleen in de herfst en de winter zichtbaar). Of de violist (zonder hoofd) die zijn hoed afneemt, in de Marnixstraat.
Groet, Ewald <3
@Ewald Die kende ik niet, inderdaad die violist zonder hoofd heeft dezelfde stijl. Grappig.
@Inge, de beelden zijn begin jaren tachtig geplaatst. Slechts een enkeling schijnt te weten door wie.
Een foto, wat leuk. Een optie v.d. website of wat HTML geknutseld?
Uhm, het is html, maar niet de bedoeling op 120w (zie de huisregels).
Oh nee! Dacht ik creatief te zijn, overtreed ik de huisregels. Sorry Frank!
Plaatje verwijderd, bekijk hem hier.
Het wás ook creatief, Inge. We doen allemaal wel eens iets dat niet mag. Bewust of onbewust. Je wordt geacht de Nederlandse wet te kennen.
Maar om altijd en overal van alle regels op de hoogte te zijn…
Je hebt het weer opgelost.
Geen probleem hoor. En het is niet persoonlijk of dat ik die foto bij jouw stukje nou niet vind kunnen, maar in het verleden is er (ongetwijfeld tijdens het obligate periodieke verkennen van de grenzen) misbruik van gemaakt en ik kan niet alles controleren en nalopen en er is een behoorlijk schimmig gebied. Bijvoorbeeld mag een stukje van 120 woorden met 120 plaatjes/foto’s et cetera. Nee, de nadruk op 120w ligt op de 120 woorden wat mij betreft en dus geen plaatjes/foto’s in de tekst.
Helemaal mee eens hoor Frank, regels moeten duidelijk zijn 🙂
Leuk stukje Inge
Mooi ‘beeldend’ geschreven, Inge. Ook zonder het plaatje zag ik het voor me.
<3
Dankjewel Levja & Nel 🙂