Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Vertroebeld

16 juli 2015 | 120w | Hadeke | 19 |

Gewoontegetrouw vouw ik de gestanste randen om. Met duim en wijsvinger wrijf ik ze strak tegen het papier. Een beetje openduwen en in de plastic houder plaatsen. Verder uitvouwen. Bijna gedachtenloos. Blik pakken. Vier schepjes koffie, niet afgestreken. Twee koffiekopjes op het aanrecht.
Het water kookt. Eerst een scheutje water in het midden. Wachten tot het zich verspreidt. Dan in een constante stroom het water bijschenken.
Nu zou hij naar beneden komen. Krakende traptreden. Krantje van de mat. Deur open. Vier stappen. Zoen.
‘Goedemorgen,’ zou hij zeggen, ‘schoonheid.’
Zou.
Mijn hand schokt. Een te grote scheut. De drap gulpt over het filter en sijpelt mee de pot in.
Ik moet het laten bezinken.
Hij drinkt zijn koffie bij een ander.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

22 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »