Kamperen, een geweldig fijne manier om vakantie te vieren. Voor de alledaagse dingen heb je ineens zeeën van tijd, vandaar dat ik de koffie met de hand zet. Thermoskan, koffiefilter er bovenop, filterzakje er in en op de gok de hoeveelheid koffie. Water koken en opschenken tot de prut niet meer schuimt. Vervolgens heb je een heerlijk bakkie. Na iedere kampeervakantie vraag ik me af waarom ik dit thuis niet doe. Altijd druk en te weinig tijd? Volgens mij zou het helpen om wat minder koffie te drinken. Want dat is de andere kant van het verhaal. Ik drink er soms gewoon te veel van. Als ik er meer moeite voor zou moeten doen wordt dat vast een ander verhaal.

Hier nog een koffieverslaafde. Die laatste zin, daar zit wat in.
Stukjes over koffie altijd een hartje, vooral als het allemaal klopt.
Ik heb thuis een percolator en een plat zeefje voor de melk op te schuimen. Het zetten van een lekker bakkie duurt een eeuwigheid, maar goed, alleen in het weekend of wanneer ik thuis aan het werk ben doe ik dat. De rest van de week drink ik het op kantoor.
Het enige wat ik nog mis is een bonenmaler. Maar dan zo’n ouderwetse, die mijn opa ook had. Loodzwaar en aan de muur bevestigd met bouten waar je een brug mee vast kon maken.
Het zal de tijd om een bakje te zetten vast verdubbelen, maar daarmee de smaak ook. Een goede kop koffie verdient aandacht en liefde.
Verbluffende eenvoud.
Prettige leesbonbon.
Rob.
aardig stukje, de herhaling van andere kant van het verhaal en ander verhaal vind ik minder sterk. Hartje!
Typisch Nederlands ook volgens mij om een kop koffie te ervaren als ultiem genot.