Charlotte vervloekt haar zwangerschap. Achteraf had ze kunnen weten dat ze verdoemd was.
Pure pech. Ze denkt terug aan haar eigen moeder wier gerimpelde handen blauwe plekken vertoonden van het infuus. Hoe ze langzaam weggleed uit het leven, vol vertrouwen in haar Heiland.
Drie maanden later kwam haar kleindochter ter wereld. Haar garnalenvingertjes omsloten Charlottes hand. Nu kwam alles goed. Ze had nooit gedacht dat haar rouwproces zoveel invloed had op het leven dat in haar groeide. Pas toen haar dochters ziekte doorbrak, las ze alles over schizofrenie. Dat zwangere vrouwen vlak na de Tweede Wereldoorlog vaker net zo’n kind kregen. Hun man was immers gesneuveld.
Charlotte rouwt om haar dochter. Ooit leek ze gezond. Nu is ze een paradijsvogel.
« Imago
Dagdroom »
« Imago Dagdroom »
Column, Familie, Liefde
Pech- en paradijsvogels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Imago Dagdroom »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Geertje,
rouwroces mist een woord, dat kun je misschien nog aanpassen.
Die gedachten van leven en dood die elkaar beïnvloeden spreekt me wel aan. Het rouwen dat een invloed heeft op het nieuwe leven. Dan is het wel erg wrang om een zwangerschap verdoemd te noemen en pech. De ziekte van de dochter is naar mijn gevoel meer dan pech. Maar wel mooi dat ze haar een paradijsvogel noemt. Ik hoop alleen dat de dochter nog wel leeft.
Ik weet niet of ik je verhaal zo goed begrepen heb, er wordt heel veel in 120 woorden gezet, waardoor ik wat verward raak tijdens het lezen.
Marjo.
Hi @Marjo Thanks, inmiddels gecorrigeerd en deels ook in de tegenwoordige tijd gezet. Ik heb het bewust zo scherp neergezet. En ja, de dochter leeft nog.
Heftig, Geertje.
Het is voor 120 w een ingewikkeld driegeneratieverhaal. Charlotte is de moeder van en de dochter van. Ik neem aan dat Charlotte na de oorlog is de geboren en haar moeder toen zwanger van haar was. Je zegt dat vrouwen toen door de oorlogsomstandigheden vaker een schizofreen kind kregen, maar het is toch de kleindochter die die ziekte heeft. Of begrijp ik iets verkeerd?
Hi @José Charlotte is de moeder, niet het kind dat na WO II werd geboren. Het is dus inderdaad de kleindochter. Emotionele trauma’s zijn van grote invloed op het ongeboren kind, zeker in de eerste maanden van een zwangerschap.
@Geertje, dit stuk ervaar ik als één van je mindere stukken. Het lijkt alsof je te veel in 120 woorden hebt willen stoppen. Ik vind het niet een duidelijk verhaal.
Naar mijn idee moet je zwanger zijn om een zwangerschap te kunnen vervloeken. En zo ik het begrijp is de hoofdpersoon van je verhaal niet zwanger. In feite wordt dan de dochter vervloekt.
Schizofrenie wordt niet veroorzaakt door stres (bijvoorbeeld vanwege rouw). Er zijn altijd meerdere oorzaken aanwezig. En dan moet die schizofrenie wel in latentie aanwezig zijn, ofwel, met moet daar een kwetsbaarheid voor hebben.
Dit stukje en reacties uit 2015 nog eens gelezen omdat het weekthema Paradijs is.
Schrijft GeertjePaaij hier nog wel?