‘Hein, hoe doe je dat toch.’
IJzel zet zich op de bollende straat. Weer glijdt een auto in de bocht weg en belandt bij ons in de heg. Het hoort bij het winterse weer. De automobilist is geschrokken van mijn grootvader die kaarsrecht door onze straat loopt. De man komt zijn auto uit en gaat prompt onderuit. Mijn opa schiet te hulp, helpt hem overeind en duwt alleen het voertuig de weg op.
De chauffeur is verbijsterd. De nagels onder de klompen van opa maken een krassend geluid op de klinkers.
Een kleine kras is alles wat er aan de zijkant van de wagen te zien is. Het imago van de bestuurder heeft wel een deuk opgelopen. En Hein glimlacht.
« Klootviolen!
Pech- en paradijsvogels »
« Klootviolen! Pech- en paradijsvogels »
Communicatie
Imago
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Henk van Maanen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Klootviolen! Pech- en paradijsvogels »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Krasse opa. Wou dat die van mij er nog was…
Ach Odile, ruim 45 jaar geleden, vijf jaar na zijn oudste kleinzoon, werd hij met hem en zijn vrouw herenigd.
Leuk beeld. Ook goed geschreven! <3
Ik zie het helemaal voor me. Leuk!
Marlies en Hay dank jullie
Een statige grootvader en een mikadospel met mensen. Mooi 🙂
Ja Mathilde, waar een kleine man groot in kan zijn.
Heel mooi beeldend geschreven, @Henk
Het krassende geluid deed ’t ‘m 🙂
🙂