Mensen

Overwoekerd

11 februari 2015 | 120w | Hekate | 0

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

•   0 Waarderen!
    Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!

soortgelijke stukjes

• Dit is het eerste stukje van Hekate op 120w!

  Beste Hekate, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
  
  Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
  
  De 120w-redactie

10 reacties

• Op 12 februari 2015 om 19:09 zei C.P. Vincentius:

  Beste Hekate,

  Je zet in het korte stukje drie dramatische zaken achter elkaar: iets wat op een hartaanval lijkt, een jeugd vol pesterij en een heden waar je ziet dat die pesterij zich herhaalt. Ik begrijp dat je verbanden aan wilt tonen. Toch komen de de drie zaken onvoldoende uit de verf.

  Met vriendelijke groet,

  Chris

  
  

• Op 12 februari 2015 om 21:00 zei Hekate:

  Dag Chris,

  Bedankt voor je reactie. Waar leid je die pesterij uit af? Ik wilde gewoon spelende jongens tonen, nostalgische onschuld waarvan de hp niet meer dacht dat die bestond (en in die wetenschap kan hij rustig sterven).

  
  

• Op 13 februari 2015 om 18:40 zei C.P. Vincentius:

  Gelach en geroep. Jij bent hem! Een kleine jongen rent voor mijn auto de weg op. Zijn gezicht zit vol met zwarte vegen, zijn broek is gescheurd.

  Hier leidt ik uit af dat er gepest wordt. Deze zinnen suggereren dat het er net iets te stevig toegaat voor alleen een normaal spelletje.

  ’t Is maar een opvatting.

  Chris

  
  

• Op 14 februari 2015 om 15:42 zei Frank:

  De zin “Een kleine jongen rent voor mijn auto de weg op” doet mij denken aan een aanrijding/ongeluk, in een soort flashback (de auto was immers al aan de kant van de weg gezet). Verder had ik dezelfde associatie als Chris.

  
  

• Op 14 februari 2015 om 16:22 zei Ineke Wolf:

  @Heekate, vuile woorden kan maken dat men aan pesterijen denkt, maar zelf heb ik de associatie niet.
  De derde zin hoort duidelijk bij de eerste twee, daarom zou ik die zin niet een nieuwe regel laten beginnen.

  – Buiten spelen, dat doen mijn kleinkinderen niet meer.
  ‘Meer’ doet veronderstellen dat ze het eerst wel deden. Het zegt iets over de kleinkinderen, niet over kinderen in het algemeen. De vraag wordt opgeroepen hoe het komt dat die kleinkinderen niet meer buitenspelen. En het roept de vraag op of dat hier relevant is.

  – ik ken daar niets van
  Beter: ik weet daar niet over (van).

  
  

• Op 14 februari 2015 om 16:29 zei Ineke Wolf:

  @Frank, @Hekate, ik denk hier niet aan een ongeluk, want de auto stond al stil en de verteller maakt er gewag van kinderstemmen te horen. Dat kan niet als de auto rijdt.

  Ik vind het een sfeervol, nostalgisch stuk. Vroeger kwam het nogal eens voor dat kinderen zich vuil maakten tijdens het spelen en een winkelhaak in je kleren liep je gemakkelijk op wanneer je onder het prikkeldraad doorkroop. Kinderen maakten contact met de aarde, de grond. En dat vertaalde zich in smerige kleren, vieze handen en modderschoenen.

  Dan nog: eerst is er stekende pijn, later is er een uitstralende pijn. En dan ziet de hoofdpersoon een tafereel uit zijn eigen jeugd voor zijn ogen opdoemen. Dat is mooi schrijfwerk!

  
  

• Op 14 februari 2015 om 18:11 zei José van Rosmalen:

  terug naar vroeger, terug naar je zelf, einde en begin komen samen. Veel is veranderd, kinderen spelen niet meer zo als vroeger. Ik zie er ook geen mishandeling in, maar wel de pijn van de attaque. Het is een goed stuk, maar wellicht best veel inhoud voor 120 woorden (meerdere thema´s). overigens waardering!

  
  

• Op 15 februari 2015 om 17:23 zei Han Knols:

  Mooi stukje.
  Herkenbaar ook.
  De zin ‘Buiten spelen, dat doen mijn kleinkinderen niet meer.’, vind ik ook duidelijk. De betekenis volgt uit de context.
  Evenmin een associatie met een aanrijding of pesterij.

  
  

• Op 15 februari 2015 om 22:34 zei Hekate:

  Iedereen bedankt voor de reacties!

  
  

• Op 16 februari 2015 om 11:36 zei Lousjekoesje:

  Ik dacht ook wel dat die kleerscheuren gewoon door het buiten spelen kwam. Een aanrijding dacht ik wel even, en toen: oh nee, de auto staat stil. Ik twijfel of je vanuit de auto jezelf als kind zag of dat een kind van nu zoals jij speelde. Beide een geruststellende gedachte. Niet verklappen!

  
  

Reageren