Schrijf mee!
« »

Maatschappij

Ontheemd

28 oktober 2015 | 120w | Rob van Bedaf | 2 |

Mijn naam is Henk-med. Geboren in Holms, getrouwd met Ingrid-asjan. We hadden vier kinderen. Twee zijn dood gebombardeerd. Assads geheime dienst zocht mij. Ingrid wilde dat ik naar Europa vluchtte. Het was een verschrikkelijke reis. Natuurlijk ben ik dankbaar dat ik hier mag zijn. Maar ik vrees voor het leven van mijn gezin in Syria. Mijn Vaderland is een Hel.
Ik heb de brief gelezen van Meneer Dijkhoff. Die maakt mij somber. Hoelang moet ik dankbaar blijven? Ik leef, maar mag niet werken. De komende jaren zal ik in deze Zeelandhallen wonen. Mijn gezin zie ik waarschijnlijk nooit terug. Ik deel nu rozen uit op NS-station Goes. Sommige Nederlanders willen geen bloemen van ons, Ingrid-asjan. Moeten wij hier willen aarden?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rob van Bedaf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »