Ik zou graag mijn kleinkind eens willen knuffelen, of gewoon een dagje met hem op stap, lekker in de speeltuin hem zien spelen. Of zijn rapport bewonderen, kijken naar zijn nieuwe poster op zijn kamer. Mee naar zwemles lijkt me fantastisch, kijken hoe hij kan zwemmen. Maar misschien heeft hij allang zijn zwemdiploma en zit hij op voetbal. Dat weet ik immers niet. Ik zou zo graag iets lekkers voor hem koken of bakken of misschien vindt hij het wel leuk om samen naar de Mac Donalds te gaan. Maar ja ook dát kan niet, zijn pleegouders vinden het in zijn belang dat oma geen contact maakt.
Het is een zware dobber niets te weten, en dat te kunnen accepteren.
Omdat je het woord weten als zelfstandig naamwoord gebruikt, zou ik er een komma achter plaatsen.
Voor ‘pleegouders’hoort een lidwoord of een bezitt.vnw. , anders ‘kreupelt’ het.
’t Is actueel, de bezoekregeling van grootmoeders bij scheiding.
Met vriendelijke groet,
Chris
@Marja, pleegouders hebben hier in feite alleen iets over te zeggen wanneer ze de voogdij over het kind hebben. Daarvan is lang niet altijd sprake.
De laatste en voorlaatste zinnen lezen niet lekker, maar dat was door anderen ook al opgemerkt.
Waarom staat “doet” tussen aanhalingstekens?
Dank voor jullie reacties en vooral de tips, ja soms laat ik een woordje weg om aan de 120W te komen. Maar nu blijkt dat ik een verkeerd woord heb weggelaten. Ik ga even wat knutselen en kijken wat het wordt, de komma zal ik wel alvast plaatsen.
@Marja, een woord weglaten om aan de 120 woorden te komen, zie ik als een zwaktebod wanneer dat een kromme zin oplevert.
Je kunt er gemakkelijk een woord bij krijgen door Mac Donalds op de juiste manier te schrijven, namelijk als één woord.