De gifslang slaat een giftand in de hals van één van zijn slachtoffers: een bijstandsmoeder met vier kinderen slaakt een luide kreet. Haar kinderen worden aan hun lot overgelaten. Dat is hun moeder gewend.
Hij is de gifzuiger van de gifwijk, die giftig om zich heen bijt. Al zijn de halzen van uitgeprocedeerde asielzoekers nauwelijks te vinden in zijn gifwijk. Wie al zijn vijanden uitroeit loopt het risico geen vijanden meer te hebben.
De neoliberale gifmenger weigert de gifbeker leeg te drinken, omdat zijn baantje de mooiste baan is voor een gifslang: opperbaas van de gifbelt.
Elke zomer kamperen met zijn moeder op de gifgrond waar gifkikkers stikken in modder. Als de vergifkalender het toelaat.
Geen vergiffenis voor Mark Rutte.


Mag ik dit een giftig stukje noemen, gedreven door een gif wat zich lang heeft opgehoopt?
De neergang zet in. Dat zij moge doorzetten!
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
@Chris. We leven in tijden waarin niemand zich meer boos lijkt te maken over iets en alles over zich heen laat gaan. Wat is er overgebleven van het adagium “Power to the People”?
Vriendelijke groet,
Peter
@Peter? In je commentaar aan Chris kan ik mij vinden, niet in je 120w. Geen hartje deze reis aan een gepassioneerd schrijver.
@Mili. Dank voor je aandacht. Altijd trouw.
Als je toch overal gif rondstuurt, waarom dan niet in elke zin? Leuk idee en ook nog een goed standpunt.
@Lousjekoesje. Dank voor de complimenten. Je hebt gelijk, het stukje was nog sterker geworden als het woord “gif” in elke zin was voorgekomen. Iets om te onthouden voor een volgende keer.