Schrijf mee!
« »

Column

Giftig, toch?

23 maart 2015 | 120w | C.P. Vincentius  | 8 |

Hoe Karel zijn herinnering aan de afgelopen maanden bezoekt, vertelt hij aan een steeds meer opgetogen Karen. Zijn gesprekspartner reageert met ‘oh’, ‘oei!’, ‘goh’ en ‘sjonge’ in veelal bewonderende toonaard. Karel blijft tijdens zijn verslag koel, doelgericht. Hij kijkt welk effect hij sorteert. Zijn herinneringen moeten treffend en pakkend zijn. Voor Karen zijn verhaaltjes nog mooier dan opvattingen. Die zijn immers vaak persoonlijk. Toch valt haar één ding op. Elke herinnering van Karel vormt een compact verhaaltje, met tragisch- komisch verloop en een duidelijk clou. Haar opwinding over de opbouw van Karels anekdotes neemt toe, wanneer zij de woorden telt. 120 stuks, elke keer weer. En nergens, nooit, waar dan ook, giftig. Die Karel kan er wat van, volgens Karen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »