Klinkende glazen, dure wijnen. Het mag wat kosten.
Mooie kleding, lekkere parfums.
Gelach vanuit de eetkamer; het kost niks. ‘Dit is lekker, proef maar…’
Ik lach mee in de keuken. Het volgende gerecht is bijna klaar. Alles gaat volgens planning.
‘Lekker, hoor. Hoe heb je dat gemaakt? Blijf nou nog even zitten.’
‘Nee, eet lekker verder. Nog wat wijn? Ik ga weer naar de keuken.’
Halftwee ’s nachts. Ik leun tegen het aanrecht en kijk voldaan naar het fornuis: alles is weer schoon. Iedereen is weer naar huis. Geen ruzie, geen wanklank. De visite was samen met de gerechten in balans.
Een ijskoud pilsje, mijn ontlading na een hectische maar gezellige dag. We zijn er allemaal nog. Proost. Op ons!
Recente reacties