Angstig kijk ik nog eens naar de lampjes op mijn mobiel
geen enkele lijkt te branden
Niemand denkt aan mij
De batterij is de gehele nacht
zorgvuldig opgeladen
eerst in vliegtuigstand
en daarna overgezet op trillen
Aan
Uit
Niets
Ik twijfel over het vervolg
mezelf bellen zou bekrachtigen dat het apparaat werkt
Maar na meerdere malen wifi aan en uit gezet te hebben
en de router
en de hoofdschakelaar
de provider te hebben gebeld
“Nee hoor, wij hebben geen storing”
lijkt dat zinloos
En dan een tweet
onschuldig
quasi grappig
Of een post
een like
Een foto, waarvan
Ik doe niets
slechts kijken
naar mijn wereldraam
met vuil venster
Een tweet
Heb je me gemist?
Ik dacht het al niet….
@Janneke, je hebt een goed verhaal gedicht.
Het hoofdlettergebruik is mij niet steeds duidelijk. Niet consequent.
Je hebt helemaal gelijk… Ik moet het afleren op mijn telefoon te schrijven… Zal het aanpassen… Straks
@Janneke, ga gerust voort met het schrijven op je telefoon. Maar zet de hoofdletters dan uit 😉
😉 Oplossingsgericht werken. Dat was het!
De applausgeneratie.