John Jones en zijn vrouw Maggie slenteren door de Jordaan. Ze slaan linksaf, een gracht op.
Maggie klampt zich aan hem vast. ‘Such a storm!’ Ze kijkt hem vergenoegd aan.
Net als iedereen zetten ze zich schrap tegen de zware windstoten. Het deert hen niet. Ze genieten van hun vrijheid. Na alle ellende die ze de laatste tijd hebben moeten doormaken, hebben ze deze korte vakantie wel verdiend.
Een luid gekraak, geschreeuw. John ligt opeens op de grond, vastgeklemd tussen boomtakken. Sirenes. Hij wordt uit de warboel bevrijd. Zijn hoofd bloedt hevig. Per ziekenauto naar het ziekenhuis.
Maggie blijkt ter plekke te zijn overleden. Zo veel mensen. Waarom moest die boom nou precies …?
Hij slikt en bijt in zijn knokkels.
@Marlies, een goed verhaal, dat het nog beter zou doen wanneer het in de tegenwoordige tijd geschreven zou zijn. Dat zou het geheel behoorlijk verlevendigen. Dat het om iets uit het verleden gaat, maakt de titel vanzelf wel duidelijk.
– De komma na ‘iedereen’ is overbodig, zelfs onjuist.
– Maggie bleek ter plekke overleden.
Hier hoort nog ’te zijn’ achter. Kan ook nog voor ‘overleden’ geplaatst worden.
@Ineke, dank voor je commentaar. Die komma klopt inderdaad niet.
Ik heb het verhaaltje aangepast. Inderdaad mooier, directer, in de tegenwoordige tijd!
@Marlies, zo is je verhaal nog beter!
Ik denk dat zo veel hier als één woord geschreven kan/mag worden. Omdat het hier een telwoord is.
Waarom is de titel zo’n ANP opener? Het is toch fictie ?
Dank je, @Ineke.
@rene, dat klopt, maar het verhaal is wel gebaseerd op iets dat in werkelijkheid op die dag gebeurde.