Vandaag vieren we de Vrijheid. Ik zou niet weten hoe? Mijn partner wil eerst naar Gent, maar daar heerst geen Bevrijdingsdag. Daar heb je wel de beste frieten van de wereld, de beste bieren van de wereld en de meest beschaafde multiculturele samenleving van de wereld. Dan wil Zij naar Vlissingen, maar daar is een wolkbreuk losgebarsten, staat de Markt blank en houdt storm huis. Hier klaart het inmiddels op en Partner besluit ‘vuulte’ uit de tuin te trekken. Ik tik een stukje tekst en lees Twitter. Zo drijven vrije minuten maagdelijk aan ons voorbij. Dan word ik gestreeld door die ultieme zucht en duid mijn verbeelding juist. Waar ben je dan?, roep ik door de tuindeur. “Boven, in bed….â€

Al zeg ik het zelf: een braaf, actueel, coherent, intiem, thematisch relaasje. Heb mezelf een Hartje toegekend. Mooie dag nog allemaal.
Rob.
dag Rob,
ik vind het wel een grappig stukje.
Wat is dat met al die hoofdletters?
De zin ‘Dan word ik gestreeld …’ vind ik erg onleesbaar.
toch een hartje
voor jou ook nog een mooie dag, of avond
En dan je eigen commentaar gaan zitten schrijven. Hemeltjelief zeg.
Vind je dat stuitend, Bob?
Ik neem mijzelf niet zo serieus hoor.
Beste Hilde,
“‘Dan word ik gestreeld …’ vind ik erg onleesbaar.”
Interessante opmerking. Dat ‘Dan’ vind ik wel een golfbreker, een dukdalf, opmaat tot een ‘çhute’
Misschien had ik eerst een witregel moeten invoegen, om dan ‘dan’ te introduceren.
Volgende keer beter.
Tis op deze webstek wel erg serieus allemaal. Weinig humor noch zelfspot. Jeetje, ik zie mijn bijdrage als een bijdrage, niet als een proeve van bekwaamheid. Deze stukjes dienen mij ook als vingeroefening. gewoon een stukkie schrijven. Hopla!
Uw opmerking echter heeft mij gisteren wel tot denken aangezet. Wat wil een mens nog meer. Dank U!
Rob.
Wat Bob stuitend vond, stoorde mij niet in het minst. Een beetje zelfspot is af en toe heel gezond. Verder vind ik je schrijfsel een niet al te serieus te nemen, maar desondanks (of juist daardoor) grappig stukje. 😉
Beste Hay,
allemaal goed. Ik moet wel een beetje wennen aan de sfeer hier op 120. Ik vrees dat ik mij niet zal laten meeslepen in het klimaat van scherpslijperij. Volgens mijn beleving is dat nergens voor nodig. De verleiding is groot om te blijven steken in een vorm van gelaten vermaak. Maar daar doe ik anderen mogelijk mee te kort. Ik zal proberen mij constructief te blijven opstellen. Leve het Woord!
Groet,
Rob.
@Rob,
Het is geen scherpslijperij als ik een zin onleesbaar vind, het is eigenlijk net iets heel simpels. Namelijk: ik begrijp die zin niet.
Het was vooral het laatste deel van de zin ‘… en duid mijn verbeelding juist’. Als ik één zin niet kan lezen, mis ik de pointe van je stukje.
Simpel. Toch?
Bob, ik ben het geheel met Hilde eens. Wie suggesties heeft om je tekst te verbeteren, heeft de moeite genomen die te lezen en er over na te denken. Daar zou je altijd waardering voor moeten hebben, ook als je het met iemands opmerkingen niet eens bent. Het is iets anders als kritiek er duidelijk alleen maar op gericht is om iemand onderuit te halen. Gelukkig zie ik dat hier zelden. Dat was bij de opmerkingen van Hilde ook 100% zeker niet het geval.
Hilde en Hay
Jeetje, wat een verwarring. Het begrip ‘scherpslijperij’ betrof niet de reacties op mijn stukkie. Ik betrek weinig op mijn eigen persoontje. Sterker, ik heb Hildes reactie gewaardeerd in mijn opmerking/re-reactie.
Dat bedoel ik nou: tis zo gevoelig allemaal.
Welnee, je kunt alles over mijn stukkies schrijven. En ja, ik voel mij vereerd te worden bekritiseerd.
Dus ja, verwarring alom. Maar goed, we zijn er mee bezig. Vandaag dan toch.
Dank voor de reacties.
Groet BRob.
Hilde,
“…en duid mijn verbeelding juist’
Ik kan op deze zinsnede alleen maar fier zijn. Zowel in semantisch verband (dat is geen soort pleister) als in de context.
Dus heb ik mij verdiept in de verkeerde kritiek. Over verwarring gesproken.
Groet,
Rob.
Oké, Bob. We komen er best uit. 😉
Maar enige verwarring zaai je natuurlijk ook zelf door niet meteen uit te leggen wat je dan wel met die scherpslijperij bedoelt.
Rob van Bedaf,
Ja, Gent is een mooie plek.
De Gentse strop is lekker maar voor mij niet de beste.
VmetdeVorK.
Een paar weken terug hadden we een familiedag in Gent inclusief een culinaire stadswandeling met gids. Bij die gelegenheid ontdekte ik waar die benaming ‘Gentse strop’ vandaan komt en waarom Gentenaren er trots op zijn zo genoemd te worden. Met bier had dat oorspronkelijk niets te maken.