Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen, Natuur

Hoongelach

26 augustus 2015 | 120w | Ostinato | 5 |

‘Ik hoop dat je sterft!’
Ze smijt de deur dicht, zo hard dat de ramen rinkelen. Vanuit mijn ooghoek zie ik een beweging bij het huis van de buren. Als ik kijk, schiet de buurvrouw snel achter het gordijn en trekt het dicht. Na een minuut of wat concludeer ik dat de deur waarschijnlijk niet meer open zal gaan. Ik draai me om en loop de straat uit. Het begint te regenen.
Het is zo’n dag dat alles klopt. De regen zwelt aan tot een hoosbui. De hemel wordt langzaam zwart. Een auto rijdt door een plas en het opspattende water doorweekt de laatste droge stukjes van mijn kleding. In de lucht hoor ik het zielloze hoongelach van een meeuw.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ostinato of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »