Getuige de meeste uitgaven van het populaire tv-programma ‘Nationale Dictee voor bekende taalgenoten’, blijken de Belgen in onze taal slimmer dan de Nederlanders te zijn, wat mij deed denken aan een voorval, waarbij het tegendeel dan weer werd bewezen.
Tijdens speedwaywedstrijden voor landenteams in het Belgische Genk, werd vooral het Nederlandse team door de microfonist elke heat met enthousiasme onthaald. Daarbij wist hij niet te verhullen dat hij zijn opleiding tot omroeper op de Nederlandse speedwaybanen had gevolgd. Want, elke keer als het Nederlandse team de baan op kwam, vroeg de speaker steevast aan het publiek “om een warm applaus voor hun sympathieke zuiderburen.”
Aan het gegrinnik op de publieke tribune, waren daarbij de Nederlanders van de Belgen te onderscheiden.
Ha! Een echte belgenmop.
Ik kan me ook nog herinneren hoe blij ik was toen de Nederlanders eindelijk eens wonnen van de Belgen tijdens het tv-programma Tien voor taal.
Een leuk verhaal, Anton, maar je begint (eerste alinea) wel heel formeel. Dat kan afschrikkend werken. En ‘uitgaven’ van een TV-programma, zou ik persoonlijk in ‘edities’ of ‘uitzendingen’ veranderen.
Daarnaast kun je volgens mij met één voorval niets bewijzen. Hooguit dat het tegenovergestelde niet altijd het geval is.
Wel een <3 voor het verhaal.