Geen woorden heb ik er voor over, was zijn eerste reactie. Het nieuws van de dood van zijn boezemvriend sloeg in als een bom. Of toch niet?
Het ging niet goed, dat wist hij uit de laatste moeizame gesprekken, van de spontane vrolijkheid was er niets meer overgebleven. En nu was er van de vriendschapsband zelfs niets meer over: had hij immers niet moeten aanvoelen, begrijpen, ingrijpen?
Hij staart voor zich uit en denkt terug aan vroeger. Graag had hij nog een laatste pint gedronken, die zijn vriend voor hem met zoveel kunde en liefde tapte, om ze dan met die typische monkelende grijns over de toog te schuiven.
Niets zal ooit nog hetzelfde zijn. Alleen de pijn, die blijft.
~voelbaar~
Het hakt er effe in.
mooie herinnering aan wat ooit was
Dankuwel voor de reacties. Voor wie het Belgische nieuws gevolgd heeft: de politicus uit Hasselt die zelfmoord gepleegd heeft.. dat is dus Robert. Ik kende hem persoonlijk van in mijn jeugdjaren.
Beste Benny,
Het is een diepmenselijk drama, en genadeloos- waar vergeving had mogen gelden.
Chris