Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Spoor

3 april 2015 | 120w | Kiko van Ingen | 6 |

Op het station kan Elbert Wielewaal zijn fiets makkelijk kwijt – niet iedereen kan tegen een spatje vandaag. Hij heeft haast, de trein rijdt het perron al op. Onderaan de trap hoort hij het kraken van hard plastic onder zijn voet. Elbert raapt een verbrijzeld doosje van de grond. Er zit een cassettebandje in. Verbaasd ziet hij zijn eigen handschrift: de tape die hij Mira gaf om haar voor zich te winnen.

Hij kijkt om zich heen. Zoekend. Weggedoken in hun jas lopen mensen van en naar de trein. Een vrouw kijkt naar hem. Mira? Nee, ze is te jong. Twintig jaar gaan aan niemand voorbij. En toch, ze heeft dezelfde oogopslag. Het duizelt hem. Vragend houdt hij het bandje omhoog.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Kiko van Ingen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »