Met mijn geliefde zit ik op het terras. Ik kijk naar de oude gevels op de Markt. De serveerster brengt ons wafels en koffie.
De koffie loopt langzaam door de zilverkleurige filters in de witte koppen.
Af en toe kijk ik hoe mijn kop wordt gevuld. Ondertussen zuig ik op het donkere chocolaatje.
Na de ‘paling in het groen’ en het ijsdessert genieten we van de verkoelende avondlucht. We kijken naar de voorbijgangers en horen de stadse geluiden. De zon zakt geleidelijk achter de daken.
Dit is een stad waar ik me thuis voel, zo dicht bij Nederland maar toch lijkt het leven er lichter.
Zelfs het lied van de straatzanger klinkt hier wonderlijk mooi.
Wij genieten van zomers Antwerpen.
Mooi Jose, zelfs zonder koffie en chocolade zit ik helemaal mee te genieten.
Hartje
Mooie sfeerschets. Ik zou wel niet twee zinnen achter elkaar zeggen dat hij zich thuis voelt. Toch een <3
Dank voor jullie reacties; @Hay, je wees terecht op een – zwakke- herhaling, ik heb het stukje nog wat aangepast. Denk dat het nu nog iets beter is geworden.
Gezellig stukje: ik ruik de koffie en voel de zon en vooral de gezelligheid.
Kleine opmerking, sorry. ‘Dichtbij’ Nederland moet zijn ‘dicht bij Nederland’,’ los geschreven. Voor een woord(groep) altijd los; ‘bij’ hoort bij Nederland.
Het aanhalingsteken achter zomers kan weg… Zomers betekent immers ‘in de zomer’.
dank @Han, ik heb je opmerkingen verwerkt
Dag José,
Ik wil echt niet de betweter uithangen hoor. Aan elkaar of los is vaak lastig.
Groet noel (Han Maas)