Ze liep voortdurend heen en weer langs de kringloopwinkel, ze durfde nog niet naar binnen te gaan. Schichtig keek ze om zich heen; als er maar geen bekenden langs kwamen. Ze wilde absoluut niet gezien worden in een winkel met tweedehands kleding. Wat moesten de mensen niet van haar denken, met haar goeie baan, mooie huis en auto. Tja, zíj kon er niets aan doen dat ze ontslagen was in deze tijd van crisis. Ze wilde toch wel graag een nieuw setje kleding voor het komende feest. Het tasje van de Bijenkorf had ze bij zich, dat was natuurlijk wel weer een echte kringloop gedachte. En voor de buren viel het zo niet op waar haar nieuwe kleding vandaan kwam.

Aardig concept , maar het overtuigt niet echt.