De oude man is weer een zorgeloze jongen. Vrolijk rent hij voorbij de rivier die lijkt te glimlachen door de gulle zonnestralen. Straks komt zijn opa weer op bezoek. Die heeft altijd boeiende en spannende verhalen. Zoals dat verhaal over de grote leider en zijn dappere volgelingen die alle slechte mensen zullen verjagen. Dan zal er een mooie toekomst aanbreken waarin iedereen veilig en gezond kan leven. Ineens stopt de jongen met rennen. Verder op bij de rivieroever ziet hij soldaten die lachend met hun geweren vastgebonden mensen in het water duwen totdat ze zijn verdwenen. De rij wachtende gevangenen is onheilspelend lang. Angstig vraagt de jongen zich af of zijn opa en de grote leider hier ook van weten.

Beangstigend. Vooral omdat de lijn tussen fictie en werkelijkheid erg dun is.
Indrukwekkend!
Mooi onheilspellend. Ik kan alleen de eerste zin niet plaatsen. Het hele verhaal door zie ik een vrolijke jongen en ik lees geen reden waarom hij eigenlijk een oude man is. Wellicht mis ik een aanwijzing, maar met dat gemis blijft het een mooi verhaal.
Volgens mij is het overigens ‘verderop’ i.p.v. ‘verder op’