De wereld was prachtig. Machteld prees zich gelukkig dat het zo eenvoudig was: medicijnen noch therapieën, het was slechts een snufje dat aan de werkelijkheid werd toegevoegd. Bloemen bloeiden op asfaltvlaktes, schilderijen van meesters sierden dichtgetimmerde vensters en blinde muren.
Maar ze was haar zoontje kwijt. Ondanks de vernuftige bril die haar geluk bezorgde, kon ze Joes niet vinden. Toen hoorde ze hem kermen. Zijn stem bibberde vanachter een vuurwand, een verboden grens, rood in haar lenzen.
Machteld besloot met doodsangst door het verboden vuur te springen. Ze kwam ongelukkig terecht. Haar bril viel af. Weg was de toegevoegde pracht, weg waren de vlammen. Weg was de virtuele grens. Ze sloot Joes in haar armen. Het echte leven was mooi.
« Weten en geweten
Uitgeblust »
« Weten en geweten Uitgeblust »
Fictie
Onwerkelijke angst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van jack of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Weten en geweten Uitgeblust »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
leuk Jack. Mooi verzonnen.
Mooi bedacht! <3
Het woord 'doodangst' zou ik persoonlijk vervangen door 'doodsverachting', al is de betekenis dan natuurlijk net iets anders. Dat zou ik op de koop toe nemen.
doodsangst
Sterk staaltje optisch bedrog.