Pas geleden was ik even binnen bij zo’n zaak waar televisies, mobieltjes, koptelefoons en camera’s zich aan je opdringen. Het is het walhalla voor mijn zoon,
Ik heb niet veel op met de snelheid van MB, de kunsten van smart televisies of de miljoenen pixels in minuscule cameraatjes.
Wat ik vooral mis het geduld van het ambachtelijke handwerk. Zoals de pauze die er vroeger was als je terugkwam van vakantie. Het duurde wel een hele week voordat onze foto’s waren ontwikkeld.
Het voelde alsof de foto’s iets anders zouden laten zien dan we hadden meegemaakt. En het was ook anders, door de transformatie van het rolletje naar de foto’s in de grote envelop. Ik vond het meer magisch dan nu.
« Niets is wat het lijkt
Naar rechts »
« Niets is wat het lijkt Naar rechts »
Column, Cultuur
Wachttijd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Niets is wat het lijkt Naar rechts »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi Lisette, herkenbaar nostalgisch gevoel. Hoewel ik heel blij ben met de digitale camera 🙂
‘Wat ik vooral mis het geduld van’ > hier mist het woord ‘is’.
Klopt, je hebt gelijk!
Je kunt digitale foto’s ook weer uitprinten ;).
‘zoon,’ moet dat een punt zijn? En smart-televisies mag met een koppelteken denk ik.