Kent u die minister met de proefballonnetjes nog? Het was ten tijde van het eerste kabinet Balkenende, dacht ik. Hilbrand Nawijn suggereerde dat de opnieuw in te voeren doodstraf alvast een kandidaat had: Volkert van der Graaf. Hoe het met de vertolkte onderbuikgevoelens van een volk op drift is afgelopen, hoef ik u niet te vertellen.
Ergens verlang ik terug naar zulke charlatans in de politiek. ‘Zijn buik lijkt wel een luchtballon, ik wou dat ik er in prikken kon‘, krijgt eindelijk betekenis in dit couplet van ‘een Nederlandse Amerikaan’. Nawijn vertolkt letterlijk het volledige verlies van betekenis in de politiek. Gewoon wat roeptoeteren hier en daar, hete hangijzers inbrengen en weer door! En van voor, naar achter, van links…

Haha… Geweldig, die laatste zin swingt echt de pan uit 😛
Toen leek er slechts een demagogische ballon aan het firnament, thans zorgen wolken van hetzelfde soort ballonnen voor verduistering.
De vaten zijn hol en leeg en klinken om het hardst, de ballonnen zijn vooral gebakken lucht.
met vriendelijke groet,
Chris
ja, Nederland heeft dat ook weer overleefd, zoals de VS George Bush hebben doorstaan. Trouwens weer wat geleerd, dat je hier ook een link kunt plaatsen!
En ondertussen blijven we het Haagse pandemonium voeden met stemmen, status en het geloof dat ze het beste met het volk voor hebben. Goed stukje @Lijmstok.
Charlatans als Nawijn zijn denk ik nog het kleinste probleem. Die vallen snel genoeg door de mand. We hebben veel meer mensen nodig die voor de samenleving en niet voor zichzelf en hun eigen kleine ego in de politiek zitten. Misschien helpt het als alleen nog mensen de politiek in mogen die daarvoor gevraagd zijn omdat ze bewezen hebben kundig te zijn en niet uit eigenbelang te handelen. Probleem blijft natuurlijk hoe we aan eerlijke, objectieve mensen komen die op zoek gaan naar dat soort mensen…