‘Naam?’
‘Mosterd.’
‘Voornaam?’
‘Abraham.’
‘Beroep?’
‘Journalist.’
‘Woonplaats?’
‘Amsterdam. Maar ik ben er niet vaak.’
‘Waarom?’
‘Te koud en te bekrompen.’
‘Waar verblijft u dan wel?’
‘Dijon.’
‘Di-wat?’
‘Dijon, in Frankrijk.’
‘Ik begrijp niet waarom u Dijon boven Amsterdam verkiest.’
‘Dat hoeft ook niet. Ik heb er mijn redenen voor.’
‘En wil u mij die vertellen?’
‘Neen.’
‘Maar als u wil dat ik u help, dan moet u toch wel wat opener zijn.’
‘Ik wil helemaal niet dat u mij helpt.’
‘Waarom bent u dan hier?’
‘Omdat ik moet van mijn baas. Het hoort bij de nieuwe manier van werken: elke journalist moet een psychologisch onderzoek ondergaan. Om te zien of we onze job nog aankunnen.’
‘Wat vindt u daarvan?’
‘Onzin.’


Grappig begin, maar het einde vind ik eerlijk gezegd wat minder en een beetje op een willekeurig punt stoppen..