Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Vlak voor de duisternis

28 februari 2014 | 120w | G.J. van Gisteren | 7 |

Zwarte haren strijken langs mijn gezicht, en mijn gezicht strijkt langs het hare. Aardbei kleurige lippen beroeren de mijne en laten alle twijfel verdwijnen. Ze berooft me van mijn adem en ik verdrink in meren van geluk. Gekromde vingers met scherpe nagels trekken diepe voren in mijn rug. Als slaaf van de liefde wordt ik overmeesterd door haar dadendrang en volg haar aanwijzingen die me langs paden van overmoed en extase leiden. Teder en hard tegelijk stelt ze ons hoogtepunt uit, opzoek naar de diepte van ons genot. Toch komt het einde te snel. Verkrampt fluisterend wil ik smeken: “Stop,” maar in paniek besef ik dat het onmogelijk is om ons veiligheidswoord te gebruiken, met mijn nek in een strop.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »