Uitgehongerd staat Laura voor het uitstalraam. Door de open deur waait de zoete geur van vers gebak en honingkoeken haar richting uit en doet haar watertanden. Ze zoekt in haar zakken tevergeefs naar wat kleingeld. Voorbijgangers kijken haar meewarig aan, alsof het haar eigen schuld is dat ze er zo bij loopt. ‘Toegegeven, ik zie er ook niet uit,’ mompelt ze tegen haar spiegelbeeld, ‘met mijn zwarte spillebenen onder die veel te grote, aftandse grijze jas lijk ik eerder op een paspop dan op de succesvolle actrice die ik tot voor kort was.’
Naast haar staat plots een wildvreemde jongeman: ‘Hier, dit is voor jou. En als je gedaan hebt met eten, gaan we samen aan de slag: nieuwe start.’
« Zwart werk
Omdat hij zo lekker zat »
« Zwart werk Omdat hij zo lekker zat »
Maatschappij, Mensen
Vergane glorie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Zwart werk Omdat hij zo lekker zat »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hoop ik voor haar! En als je gedaan hebt met eten …
Is Vlaams, nietwaar?
@Levja: Dat is Nederlands, op Vlaamse wijze.. *knipoog*
~Grinnik~ Goed geformuleerd @Benny
Barmartige Samaritanen heb je in alle soorten en maten, vandaar de paspop.
@Benny, een aardig verhaal, maar het woord paspop lijkt hier niet goed gebruikt te zijn. Paspoppen hebben immers geen benen. Dat zijn rompen op een driepoot.
Het einde komt wat ongeloofwaardig over.