De van oorsprong Gelderse ontwerper Arend Poraga is veel onbekender gebleven dan zijn tijdgenoten. Die tijdgenoten werden internationaal bekend en introduceerden nieuwe technieken en fabricagemethoden. Niet dat Arend nieuwe methoden en technieken bestreed of dat hij deze bewust negeerde. Uit zijn werk blijkt veeleer hoe deze uiterst creatieve geest zich fanatiek fixeerde op eigen werk. Dat Arend zichzelf als paspop bij elk van zijn ontwerpen gebruikte, is wellicht eerder geluk dan tragedie. Ook zijn voortijdig einde na een frontale val over een functionerende cirkelzaag kan onmogelijk als een ongeluk worden gezien. Wie eens getracht heeft in fauteuils, tweezitsbanken of bureaustoelen van Arend plaats te nemen, weet waar diens ware tragedie ligt. De veelgebruikte betiteling ‘Herniastoelen’ zegt in dit verband alles.
« Het mocht wat meer zijn
Eenzaamheid »
« Het mocht wat meer zijn Eenzaamheid »
Communicatie
Te pas en te onpas
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van C.P. Vincentius of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Het mocht wat meer zijn Eenzaamheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed verhaal.
Beste Levja,
Zo timmeren wij aan de weg.
Bedankt voor je reactie,
Chris
@Chris, een prachtig stuk, goed geschreven. Ik vind de paspop hier echter niet op zijn plaats. Model zou beter passen. Een echte paspop heeft geen armen en benen, noch een hoofd.
Beste Ineke,
Paspop, dummie, manneken; als een persoon als paspop fungeert om de menselijke verhoudingen te suggereren, vind ik dat wel kunnen. Dat het dan geen paspop à la de kleermaker is,klopt.
Het criterium is toch het opgegeven woord te gebruiken, ook in min of meer overdachtelijke zin?
Met vriendelijke groet,
Chris
Hallo @Chris, ja, dat klopt. Het criterium is het woord gebruiken. Hier denk ik dat wanneer je het stuk had geschreven zonder dat het themawoord paspop zou zijn, dat je dan voor een ander woord dan paspop had gekozen. In mijn beleving is het themawoord er dan bijgesleept en dat is juist niet de bedoeling.
Ik zie voor me wat is lees en dan past die paspop hier niet. Voor mij dan. Blijft staan dat ik het verder een heel goed stuk vind. Met mooi taalgebruik.
Hartelijke groeten,
Ineke
Beste Ineke,
in plaats van paspop had ik dan model van een menselijke figuur moeten neerzetten. Is dat in bijna letterlijke zin geen paspop. Wanner mijn moeder voor mij een trui breide, fungeerde ikzelf onder het passen en meten van armen, voorpand, achterpand ook als paspop. Wie hedentendage een relaxfauteuil op maat aanschaft, fungeert enige malen als paspop vooraleer de definitieve verhoudingen maximaal op die van het lichaam zijn afgestemd.
Vandaar.
Chris
Hoi @Chris,
Wanneer je kleding past, welke voor jezelf bedoeld is, dan fungeer je niet als paspop. Het is omgekeerd, de paspop fungeert als pasmodel, zodat de persoon voor wie de kleding is, niet steeds hoeft te komen passen. Wanneer je moeder je een trui zou laten passen die voor iemand anders bedoeld is, maar met dezelfde maten, dan zou je als paspop fungeren.
Een echte paspop, uit het naaiatelier, bestaat uit een romp op een driepoot. Het is een draadfiguur, bij te stellen op de maat voor wie de kleding bedoeld is. Aan zo een paspop heb je niets wanneer je bv stoelen of banken ontwerpt.
Hartelijke groet,
Ineke
Beste Ineke,
De frictie tussen jouw opvatting en de mijne ligt ‘m mijns insziens in de puur lettterlijke opvatting van het begrip paspop versus een wat vrijere opvatting. Ik kies voor een wat overdrachtelijker kijk, hoewel niet meteen symbolisch. Volgens mij stikt het op deze site van de verhalen en stukjes waarbij de schrijvers /schrijfsters eveneens kiezen voor een wat overdrachtelijker kijk, hoewel niet meteen symbolisch.
Met vriendelijke groet,
Chris
Hoi @Chris,
Ik kan je alleen maar gelijk geven. blijft toch staan dat ik het themawoord er hier bijgesleept vind worden. Het woord, op die plek, voelt voor mij niet natuurlijk aan. Zoals ik het stuk lees, is paspop hier letterlijk bedoeld, daar Arend zichzelf als levend model gebruikte. En dat levende model, zou juist geen paspop kunnen zijn. Omdat de armen en benen daarbij ontbreken. En daarom heb je niets aan een paspop wanneer je bv meubels ontwerpt.
Wanneer je paspop tussen aanhalingstekens zou zetten, zou het anders zijn. Daar zou ironie uit kunnen spreken. En ironie, daar draait dit hele stuk om. Die kale paspop brengt die ironie juist om zeep.
Hartelijke groeten,
Ineke
Beste Ineke,
Jammer dat het woord op die plek bij jou niet natuurlijk aanvoelt. Voor mij geldt dat niet. Ik heb het woord als uitgangpunt genomen toen ik het verhaal schreef. Dat is anders dan een verhaal pakken en er dan een woord in plakken wat er logischerwijs helemaal niet in thuis hoort. Dat heb ik niet gedaan en zo ziet het verhaal er volgens mij ook niet uit. Blijkbaar kan er in jouw kijk op de zaak alleen in puur letterlijke en feitelijke zin van de zaak over paspop worden gesproken en mag er niet in ruimere en overdrachtelijke zin over paspop worden gesproken. Dan spreek jij naar de letter van de wet en ik naar de geest ervan,
@Chris, ik heb er niets op tegen wanneer een woord overdrachtelijk gebruikt wordt, maar wanneer je dat als schrijver zo hebt bedoeld, dan moet het de lezer wel duidelijk zijn. Zoals ik al aangaf, tussen aanhalingstekens geplaatst, zou dat hier direct duidelijk zijn. Nu lijkt het gewoon het zoveelste stuk waarbij een themawoord foutief gebruikt wordt.
@Chris, voor de duidelijkheid: ik geef slechts mijn mening. Het is wel jouw stuk, dus jij bepaalt.
Beste Ineke,
Ik vind het hoogst irritant dat je blijft doorhameren, in praktisch ieder van de reactie op dit stukje, dat ik het themawoord maar lukraak in een stukje heb geplakt. Dat is per se niet zo. Ik heb het stukje uit een stuk geschreven. Ik vraag me trouwens af hoe jij zou kunnen weten dat ik op dergelijke manier zou hebben geschreven.
Maar het staat je vrij toch, tegen de feiten in te blijven suggereren dat ik het themawoord op een willekeurig verhaaltje heb geplakt.