Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Eenzaamheid

11 augustus 2014 | 120w | Stefanie Roels | 22 |

Hij schepte bij iedereen, die het wilde horen, op over zijn lieve vrouw. Zo ééntje die niet tegensprak, hem altijd gelijk gaf, … Ze was echter altijd ziek of bij haar ouders als er iets te doen was en hij alleen opdaagde. Toch hield hij van haar, zijn lieve Marloes.
Nu is hij gestorven, hartaanval, zo vertelt men. Op zijn begrafenis geen jankende weduwe. Ziek van verdriet, fluisteren ze. Schandalig, roepen ze. Nieuw in de straat wonende, ga ik langs. Ik wil mijn deelneming betuigen, de deur blijft echter gesloten.
Paar weken later zie ik verhuizers, ga langs, wil haar nog steun betuigen. Een man komt buiten, paspop in zijn armen. Op haar borst, een kaartje, Marloes. Verbaasd blijf ik achter.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Stefanie Roels of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »