Schrijf mee!
« »

Communicatie

Bezoek?

10 februari 2014 | 120w | hendrike | 1 |

Het is er soms. Ik heb dan ’s nachts het onbehaaglijke gevoel dat ik niet alleen ben. Is dat een nachtmerrie of werkelijkheid? Daar kom ik in de meeste gevallen niet achter.
Van een paar keer weet ik zeker dat het geen nare droom was. Zoals toen ik wakker werd en mijn grootmoeder ontwaarde. Ze was gekleed in een zwarte jurk en keek liefdevol op me neer.
Af en toe lijkt het alsof er een derde hand tegen mijn gezicht aan ligt of dat iemand aan mijn dekbed trekt. Afgelopen nacht verwonderde ik me over mijn ademhaling en drukte vervolgens mijn gezicht zo weinig mogelijk in het kussen. In een ritme, sneller dan het mijne, bleef de zware ademhaling doorgaan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »