Het is donker. Om naar buiten te kunnen kijken, moet ik door mijn eigen spiegeling in de ruit heen kijken. Lichtjes trekken voorbij. Als ik het spoor naast het treinstel volg, lijkt de rail tot leven te komen.
De coupé is bijna leeg. Zij reist de toekomst in, ik reis met mijn ogen op het verleden. Onze blikken worden door een rugleuning van elkaar gescheiden.
‘Uw vervoersbewijzen alstublieft.’
Een derde persoon wringt zich in onze ruimte.
‘Alstublieft,’ zegt haar wondermooie stem.
‘Volgende station eruit mevrouw’
Als ik mijn hoofd draai zie ik haar reflectie. Zij is de ware.
‘Uw vervoersbewijs alstublieft.’
‘Kan ik een extra kaartje kopen tot aan de stad?’
‘Vooruit meneer.’
Het is te vroeg voor een ontmoeting.
« Donkere Ontmoeting
Vermaak »
« Donkere Ontmoeting Vermaak »
Liefde
Net op de rails
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Donkere Ontmoeting Vermaak »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beter net dan niet.
Bijzonder stukje @Hadeke