Voor de stervende in de kleine ziekenhuiskamer, klonk de stilte beangstigend.
Hij had wéér op het knopje van de bel gedrukt. ‘Ga jij nu maar’, zeiden mijn collega’s. ‘Hij vraagt toch naar jou.’ grinnikte een ander.
In de gang was provisorisch wat kerstversiering opgehangen.
Ik stapte het kamertje binnen. Zijn vrouw zat naast hem. ‘Wilt u dat ik bid?’ Hij knikte. ‘Dank u zuster.’ Hij knikte naar zijn vrouw. Ze opende de koffer geplaatst op twee stoelen die als onderzetter dienden. Er kwam een sneeuwlandschap tevoorschijn. Kinderen speelden zorgeloos in de draaimolen, het treintje reed telkens weer door de tunnel.
Hij glimlachte er naar, nog eenmaal zag hij hoe het treintje in de tunnel verdween. Toen werd de koffer gesloten.
« Nostalgie
Vrolijk kerstfeest (3) »
« Nostalgie Vrolijk kerstfeest (3) »
Communicatie
Kerstnacht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jessy of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Nostalgie Vrolijk kerstfeest (3) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Sterven tijdens de Kerstdagen; het is dubbeltriest voor de nabestaanden, die het met de feestdagen toch al vaak moeilijk hebben.
Apart stukje!
Hartje!
Triest tafereel, maar goed en sfeervol beschreven.
<3
Heel mooi en triest.
Een waar gebeurd verhaal, rond kerst. Iets aangepast, maar niet veel.