Toen ik net begon met werken in de IT, het was eind 1995, was het nog niet zo gebruikelijk als hedendaags om gegevens weg te schrijven naar een cd-rom. De branders kostten een klein vermogen en voor een enkel glimmend onbeschreven schijfje moest je destijds ruim 20 gulden neertellen. Maar de harde schijf in mijn computer was ook niet al te groot, en ik had bedacht dat ik door 4 cd-roms te branden, minimaal de helft van de ruimte weer kon vrijspelen. Na een uur wachten tot de brander de cd-rom had volgeschreven ging het bij de laatste procenten alsnog mis, en was de schijf onleesbaar en bijna nutteloos. Bijna, want ik hield er wel een mooie onderzetter aan over.
« Schootpoes
Kerstnacht »
« Schootpoes Kerstnacht »
Column, Maatschappij, Studie & werk
Nostalgie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van leon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Schootpoes Kerstnacht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik geloof dat de CD-ROM (en DVD for that matter) inmiddels weer net zo zeldzaam zijn als in 1995 😉
Haha ja da’s ook waar. Maar het blijft een mooie herinnering 🙂
Hoe herkenbaar. Niet zo lang geleden ruimden we ons ‘oude’ kantoor leeg. Hoeveel van die ondingen kwam ik niet tegen! Met plezier keilde ik ze in de container. Maar of het nu zoveel beter is… <3
Oei, geen gegegevens kwijtgeraakt toen?
Ondingen? Het zijn mooie spiegeltjes. Het was ook ooit een trend om er kerstkaarten van te maken.
Wat te denken van de Commodore 64, met van die grote, zachte flappen waar net een paar pagina’s tekst op pasten. Toch was ik toen best trots op dat geavanceerde apparaat. Vorige week heb ik mijn laatste oude diskettes opgeruimd. Gelukkig had ik de oude schrijfsels die er op stonden tijdig gebrand en later op mijn harde schijf gezet.