Schrijf mee!
« »

Fictie

Hij pleegde verzet

22 mei 2014 | 120w | Tcr | 3 |

“Ik ga niet. Alstublieft, alstublieft”, snikte ik als laatste wanhoopsdaad. Tevergeefs. Zijn ijzeren hand in mijn rug duwde me het treinstel in. We bleven in het tochterige tussenhalletje. Ik wierp een laatste blik over het drukke perron. Uit alle macht vocht ik tegen mijn tranen. Zijn adem achter me stonk naar leverworst.

Toen sloten de wagondeuren. De trein ging vertrekken. Ik slaakte een gil. Dit was het dan, het einde. Naast me stak hij een sigaar aan. Ik begon lukraak tegen hem aan te stotteren, maar hij verzette zich tegen mijn smeekbeden. Ik kreeg een schop in mijn gezicht.

Het gefluit van de locomotief overstemde mijn slijpende geschreeuw. De treinreis naar de eeuwigheid was begonnen. De ondergang kent geen eindigheid.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Tcr of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »