‘Mag ik binnenkomen?’
Met een ruk trekt hij de gore fleecedeken van de bank. Het zonlicht maakt rondvliegende haren en huidschilfers pijnlijk zichtbaar. Kleine plukjes shag vallen op de plavuizen. Liever zou ik blijven staan.
De aangeboden koffie sla ik af. Twee grote honden staan vlak voor me. Ik denk dat dit hun plek is. ‘Down, Ajax! Down, Boss! Down!’ Hij is ziekelijk, maar heeft een stem als een bootwerker. De honden zoeken hun heil elders. Een afgekloven varkensoor kleeft vast aan het leren kussen.
Ik schuif een uitpuilende asbak en een aansteker naar links, twee halve liters bier en een baal Javaanse Jongens naar rechts en leg het lijvige dossier op de tafel.
‘U ziet geen mogelijkheden tot bezuinigen?’


De triestheid goed geschetst.
Liever blijf ik staan. Je wisselt van tijd…
Nee Christine, dat denk ik niet. Het is een gedachte van de HP. In feite (in tt) gaat hij zitten.
Felle maatschappij-kritiek! Verdient eigenlijk een breder podium dan dat van 120w.
Dank je wel, Schlimazlnik
Ik ben daar toch niet zeker van. Volgens mij moet je in je tijd blijven, ook al is het een gedachten. Ik had ook zo iets gedaan in mijn manuscript en mijn schrijfcoach had het veranderd. Daarmee dat ik het aan geef dat je van tijd wisselt, ook al is het een gedachte.
Normaal doe je dat alleen als je extra aandacht en nadruk op de situatie wil leggen.
Ik heb het nog eens herlezen. Dus eigenlijk vlak voor die zin is hij gaan zitten? Dan klopt het wel denk ik. Maar als hij het denkt voor hij gaat zitten, is het volgens mij fout. Daar moet je al verder bij na denken. Op het eerste zicht gaat hij niet zitten. Zo had ik het gezien. Sorry voor mijn reactie dan.
@Conny, erg goed verhaal en heel goed geschreven.
– Liever bleef ik staan.
Liever zou ik blijven staan, lijkt mij juist(er) te zijn. Wat ook kan is: Liever blijf ik staan cursiveren. Daarmee maak je duidelijk dat het om een gedachte gaat.