‘Ik ben zenuwachtig,’ bekende Kristina.
‘Ik maak me zorgen. Meewerken aan een experiment. Je gaat toch geen medicijnen uitproberen? Dadelijk zie je groen met gele stippen of …’
‘Maak je maar niet ongerust. Het is heel onschuldig.’
De volgende dag snuffelde Marina rond in boetiek “stijl”. Er tikte iemand op haar schouder. Verbaasd keek ze om. Niemand. Enkel een etalagepop. Vreemd. Ze zou gezworen hebben dat er daarnet een andere stond.
‘Geen cocktails meer voor mij,’ nam ze zich voor.
Plots liep de pop op haar af. Marina stond aan de grond genageld.
‘Ik ben het,’ fluisterde Kristina. ‘Dit is het probeersel. Werken met levende paspoppen’
Marina haalde opgelucht adem.
‘Ik dacht even dat ik rijp was voor het gekkenhuis.’
« Eenzaamheid
Doelwit »
« Eenzaamheid Doelwit »
Communicatie
De test
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Eenzaamheid Doelwit »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Nou nog een levende paskamer!
Met vriendelijke groet,
Chris
ik denk dat ze dan juist wel nog cocktails moet drinken om dat te zien, Chris 😉