Schrijf mee!
« »

Mensen

Een dag aan zee

28 augustus 2014 | 120w | Benny Bielen | 4 |

Met goede moed vertrokken, de eerste hindernis was genomen: na enige discussie zat schoonmama veilig en wel achteraan in de auto. We wilden haar even uit de sleur weghalen, voor de dementie alle besef van de werkelijkheid weggevaagd zou hebben. We wilden vooral dat haar man eens een dagje op adem kon komen.
Maar het bleek al snel geen goed idee: ‘Ik wil naar huis.’
‘Gaan we niet langs het water wandelen?’
‘Neen, ik wil naar huis.’
‘Ook geen ijsje eten?’
‘Neen! Ik wil naar huis!’
‘Toe, we zijn hier nu toch. Gaan we echt niet even naar buiten?’
‘Neen!! Ik wil naar huis!! Ik wil naar huis!!!’
Tranen.
Onmacht.
We keken naar mekaar, woordenloos, en zijn dan huiswaarts gereden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »