Schrijf mee!
« »

Liefde

Die eeuwige afwas

29 augustus 2014 | 120w | Marlies Vaz Nunes | 4 |

In onze begintijd, wanneer ik zei dat we moesten afwassen, trok jij een vies gezicht. Het kostte je zichtbaar, en soms hoorbaar, moeite om overeind te komen om me te helpen. Toch deed je het elke keer. Je kwam erachter dat het prettig was om een leeg aanrecht te hebben, en om niet ’s morgens eerst je ontbijtspullen te hoeven schoonmaken voor je kon ontbijten, maar ja, dat afwassen… Langzaamaan veranderde je en zei je weleens, ‘Een kwartiertje werk, wat is het nou helemaal?’ En af en toe nam jij zelfs het initiatief: ‘Moeten we nog niet afwassen?’

Op het laatst kon jij niet meer helpen. ‘Arme schat,’ zei jij dan, wanneer ik opstond om de afwas te gaan doen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »