Ik kijk de tafel rond. Niet te geloven dat ze er allemaal zijn.
Zonder lang na te denken had ik de prijsvraag beantwoord. ‘Wie zouden er aan tafel zitten bij jouw droomdiner?’ Dat ik gewonnen heb, komt vooral omdat ik alleen levende mensen heb ingevuld. Ze konden niets met Elvis, God of de Simpsons.
Had ik maar beter nagedacht. Er heerst een ongemakkelijke stilte. Paul de Munnik lijkt niets gemeen te hebben met Koen Verweij. En Milow lijkt net zo geïntimideerd als ik door Simone Kleinsma en Brigitte Kaandorp.
Als ik wakker schrik, snap ik waarom zoiets een droomdiner heet. Het kan maar beter bij dromen blijven. Dan kan ik ook meteen Annie M.G. Schmidt aan mijn lijstje toevoegen.
@Inge, een bont gezelschap bij jou aan tafel. Leuk geschreven. Mooie laatste zin. Annie rules!
Mooi.
Dank je! En ja Annie rules 🙂
Dromen maken soms de meest verbazende kronkels… 🙂