Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Domineeszoon

23 oktober 2014 | 120w | Jose van Rosmalen | 6 |

In de jaren zestig hadden de telefoons nog draaischijven. Daarmee maakte je makkelijker fouten dan met de huidige tiptoetsen. Zo werd ik eens gebeld door een man met een licht geaffecteerde stem; hij zocht contact met een meisje in een studentenhuis in Utrecht. Ik kon hem niet verder helpen.
Het was Seth Gaaikema. Ik had die naam toen al wel eens gehoord. Hij had ‘My Fair Lady’ in het Nederlands vertaald en werd daarom geroemd.

Later ging hij aan cabaret doen. Ik heb nooit een voorstelling van hem bezocht, daarvoor sprak hij me te weinig aan.
Nu lacht hij op zijn hemelse wolk. We gedenken in hem een taalkunstenaar.

Tussen hem en de meisjes is het trouwens nooit wat geworden!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »