‘Kanker is als een bajonet op je strottenhoofd. De diagnose verandert je leven definitief in een tijd vóór en een tijd na de ziekte.’ Voor mijn papa was er geen ’tijd na’. Ik was twaalf en mama had vakkundig verborgen gehouden dat papa ongeneeslijk ziek was. Om ons te sparen, zei ze achteraf. Maar of ze er mij een dienst mee heeft bewezen?
De waarheid moet zijn recht hebben, of ze leuk is of niet. Nu voel ik me een stuk bedrogen, ook door mezelf: ik begreep de ernst van de toestand niet en niemand die er ook maar iets over zei. Tot de avond zelf: ‘Ik heb slecht nieuws voor jou, je papa is gestorven.’ Mijn wereld stond stil.
« Ontboezeming
De consequenties van ongeoorloofd spinnengekriebel »
« Ontboezeming De consequenties van ongeoorloofd spinnengekriebel »
Familie, Mensen
Diagnose: te laat.
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Ontboezeming De consequenties van ongeoorloofd spinnengekriebel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
heftig Benny, hartje er bij!
schokkend nieuws voor jou. Een hartje waardig
Ja, de tijden waren anders toen, we werden als kind afgeschermd. Gelukkig is samen met de medische expertise de open communicatie gegroeid. Want gevoel is geduldig en wacht tot het uitgesproken wordt.
Een hartje.
Zou je je er toen als kind bewust van de ernst zijn geweest?
En wat had je veranderd?
En had je dat ook niet ‘moeten’ doen voor het sterven?
Voor een kind is het natuurlijk anders maar volwassenen zouden moeten leven met de gedachte ‘straks’ kan ik hem/haar niet meer knuffelen, geen grapjes meer maken, lief hebben, complimentjes geven, alles wat je nog zou willen doen na hun dood. Maar dan is het ’te laat’.
En doe je ooit wel genoeg voor je ‘geliefde/evenmens? Neen, al wat je zelf doet kan toch nog beter. Of niet?
Beste Ann, niemand leeft straks, alleen nu. Kinderen zijn daar meester in, in het nu leven. Straks bestaat niet, straks is uitstelgedrag.
Dag Hilde,
Waarom schrijft Benny ‘Te laat’?
Feit is voor mij, ‘een volwassene’, dat het ‘nu leven’ achteraf meestal een wrange nasmaak geeft. Toch niet gedaan hebben wat we zouden moeten gedaan hebben voor onze medemensen.
@Ann, ik weet niet waarom Benny ’te laat’ schrijft, dat zou je aan Benny moeten vragen.
Persoonlijk heb ik nog geen wrange nasmaak geproefd wegens in het nu leven, integendeel die krijg ik wanneer ik dat niet doe. Maar dat kan voor een ander natuurlijk anders liggen.
@Hilde,
Ben blij te horen dat je op en top tevreden bent met je manier van leven. Ik wou dat ik het ook was. 🙂
@Ann en Hilde: ’te laat’ staat voor al de dingen die we willen doen en altijd maar uitstellen, de woorden die we willen zeggen en het moment niet geschikt achten. ‘Te laat’ staat voor hetgeen we niet zien als we het zouden moeten zien. En zoals altijd zijn tijd en dood onverbiddelijk: wat voorbij is, is onherroepelijk voorbij en kan nooit meer hersteld worden, hoe graag je het ook zou willen. Daarom: leef nu, spreek nu, knuffel nu, enzovoort, voor het te laat is.