Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

De pijn die blijft

20 mei 2014 | 120w | Jose van Rosmalen | 8 |

Er was iets mis in die club. Jonas voelde dat aan, maar hij kon het niet benoemen. Het leek of hij in een bak met kronkelende palingen zwom. Hij werd daarin meegezogen en dreigde ten onder te gaan.

Eindelijk zei hij toen iets. Dat was verboden, dat mocht niet. Hij kreeg te horen dat hij dood kon vallen. ‘Zijn uiterlijk deugde niet en bovendien had hij een afwijkende motoriek.‘ Zijn verzet had hem niet geholpen. Hij werd melaats verklaard en hij mocht met niemand meer praten.
Hij keek in de spiegel en zag dat ze hem probeerden te breken. Het vertrouwen was totaal weg, de angst regeerde.

Ik kan niet terug, begreep hij. Zelfs een normaal menselijk afscheid was onmogelijk.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »