Koffie: het rijkeluisdrankje dat de wereld veroverde. Koffie: het ‘bakje troost’. Maar soms zo troosteloos slecht dat je er ontroostbaar van wordt. Sinds mijn schoonbroer zijn koffiebar heeft, kijk ik er echter helemaal anders tegen aan. Uren kan hij vertellen over zijn nieuwe passie: over de keuze van de bonen, over branden of roosteren, over mengen, over geduld ook. Over hoe elke barista zijn ‘eigen’ espresso-waarheid heeft, want niemand raakt het eens over de ethymologie. Maar hij zet zich daarboven: ‘Zeg niet zomaar koffie tegen koffie,’ is zijn motto en dat proef je: (h)eerlijke koffie met een verhaal, geserveerd door een (h)eerlijke man met een verhaal.
En nu heb ik zin in een caffè corretto. Servite la grappa, per favore!
Ik hou het op warme slurp (flauwe kul). Hoewel…. al die flamtuten als macchiato met karamel, ik vind maar zoete knoeierij.
Gewoon een stevige bak filterkoffie, de melittafilter op de koffiekan, voldoende koffielepels, filterokoffie aandrukken voor je voorzichtig opschenkt. Daar kan geen senseo tegenop.
Met vriendelijke groet,
Chris
Mooi stukje Benny. Ik hou er wel van als iemand zo gepassioneerd is over zijn vak.
Pure passie!
werele moet zijn wereld