Wij speelden vroeger heerlijk vrij buiten. Mochten op spoorwegterreinen, zwommen tussen de rijnaken en maakten met een vergrootglas vuur zonder andermans eigendom in brand te steken. Ging er toch wat kapot dan kwam je daar niet mee weg. Je vader werd aangesproken, de schade vergoed en er volgde sanctie thuis. Die generatie gooit geen terrasstoelen door ruiten.
Nadat de pakkans was ingeslapen tot bijna nul zijn we eindelijk door de almaar toenemende vernielzucht gewekt. Lik-op-stuk beleid helpt, wetgeving schade vergoeden ook. Nu nog ouders duidelijk maken dat ze hun kleine engeltjes moeten opvoeden. Van andermans eigendom blijf je af, leer je ze zodra ze kunnen lopen. Niet zo moeilijk toch?
Recente reacties